Kiedy w 1992 roku wybuchła wojna w Jugosławii klub nie rozgrywał oficjalnych gier aż do 1995 roku. Po zakończeniu wojny klub startował w grupie Banja Luka drugiej ligi Republiki Serbskiej (D2), jednak nie udało się awansować do pierwszej ligi Republiki Serbskiej (D1) (w latach 1995-2002 Prva liga RS była najwyższym poziomem - tak jak Republika Serbska bojkotowała Związek Piłkarski Bośni i Hercegowiny, ale nie była uznana przez UEFA). W 2000 zespół spadł do Područnej ligi Republiki Serbskiej (D3). Od sezonu 2002/03 po porozumieniu ze Związkiem Piłki Nożnej Bośni i Hercegowiny pierwsza liga Republiki Serbskiej spadła w hierarchii na drugi poziom i wraz z pierwszą ligą Bośni i Hercegowiny została zapleczem bośniackiej Premijer Ligi. Po wygraniu grupy Banja Luka Područnej ligi sezon 2002/03 klub rozpoczął w drugiej lidze Republiki Serbskiej (D3). Podczas przerwy zimowej prezes klubu Mićo Ugrenović zatrudnił Vlado Jagodića na czele sztabu szkoleniowego. Po zakończeniu sezonu, z nowym trenerem, zawodnicy wygrali rywalizację w grupie zachodniej drugiej ligi. Tylko przez rok klub pozostawał w drugiej lidze zachodniej, bo w kolejnym sezonie (2003/04) wszedł do elity Republiki Serbskiej.