Prace budowlane zakończono w 1906.
Architektura thumb|left|260px|Wieża Trójnawowy kościół ma 42 metry długości, 24 metry szerokości, a wysokość wnętrza to 10 metrów. Wieża przylegająca do bryły od północy jest krytą blachą cynkową. Wnętrza przykrywają półkoliste sklepienia. Prezbiterium jest zamknięte trójbocznie i ma dwie, symetryczne zakrystie. Elewacje naw bocznych wsparte są szkarpami. Nad wejściem dominuje rozeta z profilowanych cegieł nałożonych na tynk, z okrągłym oknem w centrum. Wejście główne jest podwójne, ulokowane w ostrołukowych portalach z ceglanymi wimpergami. Dachy kryte są dachówką. Kruchtę i nawy boczne kryją sklepienia żaglaste. Dwa witraże (niezachowane) wykonało przedsiębiorstwo Franke z Naumburga. Droga krzyżowa namalowana jest przez Waldowskiego z Wrocławia. Obraz św. Małgorzaty (120 x 180 cm, w głównym ołtarzu) i ciało Jezusa na krucyfiksie pochodzą z poprzedniego kościoła. Ambona i chrzcielnica są dziełami z początku XX wieku (obie neogotyckie). Ołtarz główny pochodzi z 1907. Pancerne tabernakulum zostało stworzone w przedsiębiorstwie Ars Catholica (1964). Ołtarz boczny (lewy) jest z 1907 i przedstawia Matkę Boską z Dzieciątkiem podającą różaniec św. Dominikowi. Ołtarz prawy przedstawia św. Barbarę.