Rzeczowniki zakończone na -szczyzna, -cczyzna, -dczyzna; Halina Safarewiczowa, Nazwy miejscowe typu Mroczkowizna, Klimontowszczyzna, Wrocław 1956; Aleksandra Janowska, Konsekwencje przekształceń formantów rodzimych w polszczyźnie, [w:] „LingVaria” Rok V (2010), nr 2 (10), s. 114; Paweł Smoczyński, O nazwie miejscowej Kutno i podobnych, [w:] „Język Polski”, 1970, nr 3 (maj/czerwiec), s. 179.Warchoł Stefan, Nazwy miast Lubelszczyzny, Lublin 1964, s. 3. Wbrew czasem spotykanym opiniom nazwa Opolszczyzna nie jest rusycyzmem.
Ze względu na kwestie etniczne i charakter gospodarki czasami w świadomości społecznej umiejscawia się Opolszczyznę wręcz poza Górnym Śląskiem (choć to w Opolu mieściła się historyczna stolica Górnego Śląska). U niektórych autorów spotyka się podział wewnętrzny powojennego Śląska na Dolny Śląsk, Górny Śląsk i Śląsk Opolski. thumb|Grupa aktywistów na Marszu Autonomii w Katowicach z transparentem podkreślającym przynależność większości województwa opolskiego do Górnego Śląska Z kolei inni autorzy, podkreślając jedność historycznego Górnego Śląska, sprzeciwiają się nawet określaniu województwa opolskiego „Śląskiem Opolskim”, czy „Opolszczyzną”.