Na początku lat 20. zamieszkał w Warszawie, gdzie w 1921 roku powołał nowy oddział Kultur-Lige. Trzy lata później, wraz z Izraelem Jehoszuą Singerem, Perecem Markiszem i Melechem Rawiczem, założył czasopismo literacko-kulturalne „Literarisze Bleter”, którego został w 1925 roku redaktorem naczelnym. „Literarisze Bleter” stał się czołowym magazynem literacko-kulturalnym w międzywojennej Polsce, a dzięki staraniom Majzela wiele miejsca na łamach periodyku poświęcono historii literatury i kultury jidysz oraz analizowano rynek wydawniczy. Oprócz tego Majzel publikował także m.in. na łamach gazet „Hajnt” i „Forverts”, a w latach 1928–1932 prowadził cotygodniowy dodatek literacki do „Hajnt”. Napisał również szereg istotnych prac naukowych na temat literatury jidysz, m.in. na temat twórczości Icchoka Lejba Pereca, Mendele Mojchera Sforima, Hirsza Glika czy Chaima Żytłowskiego.
W 1937 roku Majzel wziął udział w Żydowskim Światowym Kongresie Kultury w Paryżu, podczas którego założono Jidiszer Kultur Farband (JIKuF), po czym wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Osiadł w Nowym Jorku, gdzie działał w JIKuF-ie i wydawał dla organizacji miesięcznik „Jidisze Kultur”.
W 1964 roku wyjechał do Izraela i zamieszkał w kibucu Allonim. Zmarł dwa lata później.