Jezuickie obserwatorium astronomiczne w Poznaniu – instytucja naukowa czynna przy kolegium jezuickim w Poznaniu w latach 1762–1773.
Geneza Geneza obserwacji astronomicznych, które zaowocowały założeniem poznańskiego obserwatorium jest znacznie starsza niż czasy Oświecenia. Już w XVII w. jezuici dokonywali obserwacji astronomicznych w Kaliszu oraz w Wilnie. Z tradycji niejezuickiej warto wymienić Gdańskie Gimnazjum Akademickie czy też Akademię Krakowską, na której jeszcze w średniowieczu astronomia stanowiła przedmiot nauczania.
Powstanie poznańskiego ośrodka było możliwe dzięki francuskim studiom wielkopolskich jezuitów. Zawdzięczali to niewątpliwie Stanisławowi Leszczyńskiemu i jego córce, królowej Francji Marii Leszczyńskiej, którzy związani z rodzinną Wielkopolską oraz Towarzystwem Jezusowym stali się protektorami jezuitów, umożliwiając im naukę za granicą. W latach 1750–1762, kiedy to istniała możliwość studiowania jezuitów we Francji możemy spotkać ich w Lyonie, Marsylii, wreszcie w Paryżu, gdzie mieściły się m.in. słynne obserwatoria uczelni: Collège de France, Collège Louis-le-Grand, Collège MazarinZob. .