Antoni Aleksander Jawornicki (ur. 20 grudnia 1886 w Warszawie, zm. 19 czerwca 1950, tamże) – polski architekt i urbanista, członek TUP oraz warszawskiego oddziału SARP.
Życiorys Był synem Adama Jawornickiego i Ludwiki z domu Mac Rot. Uczył się w męskim V Rządowym Gimnazjum Filologicznym w Warszawie oraz w Gimnazjum im. gen. Pawła Chrzanowskiego przy ul. Smolnej (późn. XVIII LO im. Jana Zamoyskiego). Następnie ukończył studia malarskie w Monachium, a w 1911 ukończył studia na w Paryżu. Następnie odbywał praktykę zawodową w pracowni architekta Auguste Perreta.
Po powrocie do Warszawy w 1913 pracował jako architekt przy budowie hotelu Polonia oraz przebudowie hotelu Europejskiego. W okresie niemieckiej okupacji w trakcie I wojny światowej działał w Straży Obywatelskiej. Od 1917 pracował w Biurze Regulacji i Pomiarów, tworząc plany zagospodarowania przestrzennego dla Warszawy. W 1917 podjął również pracę w Katedrze Budownictwa Miejskiego, Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, w której pracował do 1928, oraz kierował Wydziałem Urbanistyki miasta stołecznego Warszawy. W 1920 zaciągnął się na ochotnika do Wojska Polskiego. W 1923 został współzałożycielem Towarzystwa Urbanistów Polskich, którego został również członkiem.