W odniesieniu do fundacji i organizacji społecznych, w sytuacji gdy nie podporządkowały się one sugestii złożenia wniosku o samorozwiązanie, władze inicjowały pozwy sądowe o likwidację. Dla organizacji lokalnych – pozew do sądu obwodowego lub mińskiego sądu miejskiego, dla organizacji krajowych i międzynarodowych – do Sądu Najwyższego.
Najbardziej rozpowszechnione podstawy do likwidacji to: sprawozdania do organu rejestrowego nie zostały złożone lub zostały złożone w niewłaściwy sposób; organizacja nie złożyła kompletu dokumentów wymaganych w trakcie kontroli z maja–lipca lub złożyła je po terminie; zastrzeżenia dotyczące adresu prawnego; organizacja nie wniosła poprawek lub nie uzupełniła braków, które stały się podstawą do wystosowania pisemnego upomnienia albo pozwu o zawieszenie działalności.
Równolegle z procesem likwidacji organizacji społecznych presję odczuwają także inne, niekontrolowane przez władze struktury społeczeństwa obywatelskiego.