Stępki niszczycieli położono w latach 1899–1900, a zwodowane zostały w latach 1900–1902.
Okręt Stocznia Położenie stępki Wodowanie Wejście do służby Los „Foriel” („Wnimatielnyj”) Augustin Normand 1899 8 grudnia 1900 wrzesień 1901 zatonął 27 maja 1904 „Osiotr” („Wnuszytielnyj”) Forges et Chantiers de la Méditerranée 23 stycznia 1901 marzec 1901 zatopiony 25 lutego 1904 „Wynosliwyj” (ex-„Stierlad’”) Augustin Normand 8 marca 1901 wrzesień 1901 zatopiony 24 sierpnia 1904 „Włastnyj” (ex-„Kiefal”) Forges et Chantiers de la Méditerranée 1900 28 listopada 1901 czerwiec 1902 internowany w 1905, sprzedany na złom 1921 „Grozowoj” (ex-„Łosoś”) 11 marca 1902 internowany w 1904, złomowany w latach 20.
Dane taktyczno-techniczne mały|lewo|alt=Niszczyciel typu Foriel w suchym doku|Niszczyciel typu Foriel w suchym doku Okręty były niewielkimi, czterokominowymi niszczycielami. Długość całkowita wynosiła 56,6 metra, szerokość 5,9 metra i maksymalne zanurzenie 3,02 metra. Wyporność normalna wynosiła 312 ton, a pełna 347 ton. Okręty napędzane były przez dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 5200 KM, do których parę dostarczały cztery kotły Normand. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 26,5 węzła.