Zadebiutowała jeszcze jako studentka, na wystawie w 1896, prezentując szkice do płótna „Joanna d'Arc”. W latach 1902–1917 wystawiała prace m.in. w Nowym Towarzystwie Artystów i w Związku Artystów Rosyjskich. Uczestniczyła w wystawach w Wiedniu, Paryżu, Monachium i Rzymie. W 1902 na konkursie organizowanym przez Czerwony Krzyż otrzymała drugą nagrodę za akwarelę „Katarzyna Wielka w ogrodzie letnim”.
W latach 1908–1917 prowadziła własną szkołę rysunku i malarstwa oraz studio w Carskim Siole. W 1912 zwiedziła Szwajcarię. Tam powstała seria pejzaży, które były wynikiem jej zainteresowania twórczością P. Cézanne'a. Po rewolucji październikowej otworzyła szkołę w Peresławiu Zaleskim. Przy miejscowej fabryce zorganizowała grupę artystów samouków, którą bezpłatnie kierowała. Organizowała w mieście wystawy sztuki, w tym dwie własnych prac. W 1913 zwiedziła Florencję i Rzym.