W międzyczasie Komitet Ratunkowy na mocy międzynarodowych porozumień zorganizował ewakuację 877 dzieci i 93 dorosłych do Polski.
W Wejherowie
Ewakuowane z Syberii polskie sieroty zostały umieszczone w kilku Zakładach na terenie Polski, jeden z nich, kierowany przez Józefa Jakubkiewicza został zlokalizowany w Wejherowie. To w wejherowskim Zakładzie Wychowawczym Dzieci Syberyjskich Jakubkiewicz odtworzył Hufiec Syberyjski i stanął na jego czele. Hufiec pielęgnował harcersko-żeglarskie tradycje z dalekiego wschodu, drużyny harcerek nosiły nazwy: „Zabajkalska” i „Ussuryjska”, natomiast drużyny harcerzy: „Amurska” i „Mandżurska”. W hufcu działał pluton morski oraz gromada wilczków i zuchów. Harcerze na letni wypoczynek upatrzyli sobie Mierzeję Helską, gdzie w kolejnych latach (aż do 1928) organizowali swoje obozy połączone ze szkoleniem żeglarskim.
Hufiec Syberyjski został rozwiązany w październiku 1928 na skutek likwidacji wejherowskiego Zakładu.
Przypisy
Bibliografia Kuligowski Z. (red.), Leksykon Chorągwi Gdańskiej ZHP, Gdańsk 2018, .
Szczecina D., Hufiec Syberyjski, "Pomorskie Harcerstwo" Zeszyty Historyczne Gdańskiej Chorągwi ZHP, 2001, nr 9.
Szczecina D., Hufiec Syberyjski. Z Władywostoku do Wejherowa, Nasze Miasto, 12 października 2012 [online]: https://naszemiasto.pl/hufiec-syberyjski-z-wladywostoku-do-wejherowa/ar/c1-4493880 [dostęp 2022-01-11] (pol.).
Kategoria:Harcerstwo