Po zakończeniu jego działalności został mianowany naczelnym inżynierem miasta Łodzi. Był współzałożycielem i przewodniczącym łódzkiego Koła Architektów.
W 1907 sfinansował założenie przez Polską Macierz Szkolną Biblioteki Ludowej im. Stebelskich przy ul. Piotrkowskiej 117 w Łodzi, która początkowo działała od 13 czerwca 1907 do 27 grudnia 1907 z powodu zawieszenia Polskiej Macierzy Szkolnej. Na wniosek Stebelskich była reaktywowana w maju 1908 jako ich prywatna inicjatywa. Stebelski prowadził ją wraz z żoną i dziećmi. W 1909 bibliotekę przeniesiono na ul. Cegielnianą 69 (obecnie ul. Jaracza), a następnie na ul. Nawrot 23. W 1910 na ul. Rozwadowską 25 (obecnie ul. Zamenhofa). W tym samym roku na ul. Piotrkowską 103, a w 1911 biblioteka mieściła się przy ul. Mikołajewskiej 59/50 (obecnie ul. Henryka Sienkiewicza) i tam działała do 30 listopada 1914 kiedy została doszczętnie zniszczona podczas bombardowania Łodzi, kiedy do lokalu wpadł i eksplodował pocisk artyleryjski.
Został pochowany w grobie rodzinnym na Starym Cmentarzu w Łodzi w części rzymskokatolickiej.