Po upadku powstania pozostał na emigracji. Był animatorem życia naukowego oraz autorytetem moralnym Wielkiej Emigracji. Członek władz Związku Jedności NarodowejJoanna Nowak, Władysław Zamoyski, o sprawę polską w Europie (1848-1868), Poznań 2002, s. 32–33.. Jako stały gość domu Mickiewiczów należał do grona pierwszych słuchaczy recytacji powstających strof Pana Tadeusza (Mickiewicz kilkakrotnie wzmiankował generała w poemacie). Uznawany jest za współtwórcę Biblioteki Polskiej w Paryżu Jego pasierbica Aleksandra była żoną gen. ks. Michała Gedeona Radziwiłła, Naczelnego Wodza armii powstańczej.
Był członkiem wolnomularstwaMarek Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego, 1980, s. 59..
Jako posiadacz francuskiej nagrody narodowej w postaci broni nagrodowej 24 września 1803 automatycznie został wliczony w poczet Legionistów (później przemianowanych na Kawalerów) Legii Honorowej. 14 czerwca 1804 został odznaczony Złotym Orłem tego samego orderu (czyli insygniami Oficera, błędnie opisywanymi jako insygnia Komandora, o czym świadczy wysokość jego pensji orderowej, pobieranej z tytułu tego odznaczeniaTadeusz Jeziorowski: The Napoleonic Orders. Ordery Napoleońskie. Warszawa 2018, s. 31–35.), jego nazwisko widnieje na Łuku Triumfalnym w Paryżu. thumb|right|220px|Rzeźba epitafijna Niemcewicza i Kniaziewicza w kolegiacie św.