Po roku nauki z przyczyn polityczno-ekonomicznych opuścił kraj. Trafił do Austrii do obozu dla uchodźców koło Wiednia. Dalsza emigracja stała się niemożliwa z powodu likwidacji obozów przesiedleńczych, więc podjął się dorywczych prac związanych z budownictwem. W tym czasie kontynuował naukę języka niemieckiego. Po rocznym pobycie w Austrii oraz w związku z przemianami panującymi w Polsce wrócił do kraju, po czym raz drugi z powodzeniem zdał do szkoły aktorskiej, tym razem do Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi.
Kariera aktorska thumb|Portret Radosława Pazury (2009) Będąc na pierwszym roku studiów aktorskich w Łodzi, zagrał swoją pierwszą rolę – studenta o imieniu Rafał, w filmie Jacka Bromskiego, 1968. Szczęśliwego Nowego Roku. To zaowocowało otrzymaniem głównej roli w filmie Juliusza Machulskiego pt. Szwadron. Półroczny okres zdjęciowy spowodował, że aktor przeszedł na indywidualny tok nauczania, dzięki czemu już po trzecim roku ukończył studia. W tym czasie zdążył jeszcze zagrać w kilku produkcjach filmowych, takich jak m.in. Pożegnanie z Marią Filipa Zylberta, Oczy niebieskie Waldemara Szarka czy Nowe przygody Arsena Lupina Alaina Nahuma.