W 2005 książka doczekała się filmowej adaptacji pod tym samym tytułem. Reżyserii podjął się węgierski operator, pracujący również za granicą, Lajos Koltai.
Los utracony oraz dwie kolejne powieści Fiasko i Kadysz za nienarodzone dziecko stanowią tzw. „trylogię ludzi bez losu”.
Nagrody i wyróżnienia Był laureatem wielu nagród literackich – zarówno węgierskich, jak i zagranicznych, m.in. Brandenburger Literaturpreis (1995), Leipziger Buchpreis (1997) oraz WELT-Literaturpreis (2000).
W 2000 otrzymał Pour le Mérite za Naukę i Sztukę. W 2002 otrzymał literacką Nagrodę Nobla „za pisarstwo, które wynosi doświadczenia jednostki ponad przeciwieństwa brutalnej historii”.
W 2014 roku otrzymał najwyższe węgierskie odznaczenie – Wielki Krzyż Orderu św. Stefana.
Dzieła 1975: Los utracony (Sorstalanság), polski przekład: Krystyna Pisarska (2002) 1977: A nyomkereső 1988: Fiasko (A kudarc) 1990: Kadysz za nienarodzone dziecko (Kaddis a meg nem született gyermekért) 1991: Angielska flaga (Az angol lobogó) 1992: Dziennik galernika (Gályanapló) 1993: A holocaust mint kultúra 1993: Jegyzõkönyv 1997: Ja, inny. Kronika przemiany (Valaki más: a változás krónikája) 1998: A gondolatnyi csend, amíg a kivégzőosztag újratölt 2001: Język na wygnaniu (A száműzött nyelv) 2003: Likwidacja (Felszámolás) 2006: Dossier K. (K.