Paulshütte w Dąbrówce Małej, między obecnymi ulicami Obrońców Westerplatte a Konną), a w 1880 roku działającą hutę „Norma” (niem. Normahütte) w Bogucicach. W 1875 roku otwarło prażalnię cynku „Recke” (niem. Reckehütte w Roździeniu, między obecną ulicą Obrońców Westerplatte a Rawą), która produkowała dodatkowo kwas siarkowy, a w 1896 roku wybudowało w tej gminie nową hutę „Bernhardi” (niem. Bernhardihütte) w rejonie obecnej ulicy Roździeńskiej. W Roździeniu koncern uruchomił w 1903 roku również walcownię cynku (niem. Zinkwalzwerk Schoppinitz), w której obecnie mieści się w niej Muzeum Hutnictwa Cynku. W 1911 roku na północny wschód od huty „Wilhelmina” Gwarectwo Spadkobierców Gieschego (niem. Gewerkschaft von Giesches Erben, po zmianie nazwy) rozpoczęło budowę zespołu trzech zakładów: huty cynku „Uteman” (niem. Uthemannhütte), prażalni blendy cynkowej „Saeger” (niem. Saegerhütte) i szamotowni w rejonie obecnej ulicy Woźniaka, które uruchomiono w 1912 roku. Po rozbudowie zespół hut koncernu Gieschego stał się największym na Śląsku producentem metali nieżelaznych i największym ośrodkiem produkcji kadmu na świecie.