macroburst) – na obszarze powyżej 4 km, trwające 5–30 minut, z prędkością wiatrów dochodzącą do 60 m/s.
Inne zjawiska, które przychodzą gwałtownie i które trudno przewidzieć to wiatry katabatyczne, spływające z gór wzdłuż np. wybrzeża Morza Śródziemnego.
Ernst w 1975 opisał zdjęcia satelitarne linii łukowej, którą nazywa białym szkwałem.
Biały szkwał a wydarzenia z Mazur z 2007 roku Określenia „biały szkwał” powszechnie używa się do opisania zjawiska meteorologicznego z 21 sierpnia 2007 roku. Nad Mazurami przeszła wtedy silna burza z opadami deszczu i gradu. W swojej strukturze była burzą wielokomórkową. Na dwie godziny przed przyjściem gwałtownego wiatru obserwacje wskazywały na rozbudowujące się szybko niskie chmury cumulus congestus, a o godzinie 15. burza była w stadium maksymalnego rozwoju, widoczna w całym regionie i przemieszczała się w kierunku na północ i północny zachód. Potężnym, wypiętrzonym do tropopauzy burzom, towarzyszą gwałtowne prądy zstępujące, które w zderzeniu z powierzchnią ziemi tworzą front szkwałowy rozprzestrzeniający się od burzy. Na stacji meteorologicznej w Mikołajkach, która znalazła się obszarze takiego frontu, zanotowano znaczną zmianę kierunku wiatru, przyrost prędkości wiatru do 120 km/h i spadek temperatury z 28 °C do 16 °C.