Jednak ostatecznie wyprodukowano tylko kilkaset egzemplarzy tego karabinu, a następcą M14 SWS stał się dopiero w 1997 roku amerykański powtarzalny karabin wyborowy M24 SWS.
Przyczyną szybkiego zakończenia produkcji Galat’za dla armii izraelskiej była niska (jak na karabin wyborowy) celność tej broni równa 1,5 MOA. Sprawiało to że podobnie jak inne wyborowe wersje AK (Zastava M76, PSL) Galat’z nie dorównywał karabinom od początku projektowanym jako broń wyborowa (o celności 0,5-1 MOA). Wadą Galat’za była też cena, dużo wyższa niż karabinów dostarczanych w ramach amerykańskiej pomocy wojskowej.
Wyprodukowane dla armii izraelskiej karabiny Galat’z znalazły się ostatecznie na uzbrojeniu izraelskich jednostek specjalnych w roli broni wyborowej używanej na dystansach do 600 m. Galat’z jest nadal produkowany w niewielkich ilościach przez IMI i sprzedawany odbiorcom zagranicznym.