Nieco wygięty w lędźwiach, które powinny być lekko „podkasane”. Klatka piersiowa – głęboka, ale nie za szeroka, z dobrze wysklepionymi żebrami. Żebra – dobrze wysklepione, zwarte, zachodzące głęboko do tyłu. Ogon – krótki w porównaniu z rozmiarem psa, nisko osadzony i zwężający się ku końcowi. Nie powinien być noszony powyżej linii grzbietu i nie może być cięty. Kończyny – przednie powinny być duże, okrągłej kości, proste i równoległe do siebie. Śródręcza pionowe. Łapy mają być średniej wielkości, nie wykręcone ani na zewnątrz ani do wewnątrz. standard wymaga łap skierowanych do przodu. Tylne powinny być lekko kątowane i lżejsze, ale stosownie silne. Uda raczej długie i dobrze umięśnione. Chód – lekki i sprężysty, nie kołyszący i nie stąpający (tzw. „inochód”). Sierść – lśniąca, krótka i sztywna w dotyku. Każdy kolor i znaczenia są dozwolone. Waga – nie jest ważna natomiast preferuje się dla suk od 13,6 do 22,7 kg, a dla psów od 15,9 do 27,2 kg.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Amerykański pitbulterier · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.