Dwa oddzielne spotkania uczestników ROPCiO w grudniu 1978 w Warszawie przypieczętowały rozłam w Ruchu.
W 1979 ze środowiska ZInO wyłoniły się trzy grupy: Konfederacja Polski Niepodległej (Leszka Moczulskiego), Ruch Młodej Polski oraz ponownie samodzielnie działający Ruch Wolnych Demokratów (Karola Głogowskiego). KPN oraz RMP okazały się najtrwalszym dziedzictwem całego ROPCiO.
Formalne rozwiązanie ZInO nastąpiło w grudniu 1979 w Krakowie w czasie ogólnopolskiego spotkania ROPCiO, w którym uczestniczyli przedstawiciele KPN, RMP, RWD oraz Komitetu Porozumienia na rzecz Samostanowienia Narodu.
Bibliografia Waligóra G., ROPCiO. Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela 1977–1981, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2006, .
Kategoria:Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela