Od 1811 roku uczył rysunku w szkole średniej w Lugo. Do Polski został sprowadzony w 1822 r. przez generała Ludwika Michała Paca w celu ukończenia pałacu w DowspudzieTygodnik Illustrowany, 186, 18 kwietnia 1863..
Od 1827 zajmował stanowisko w Wydziale Przemysłu i Handlu Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych, Duchownych i Oświecenia Publicznego, a w latach 1851–1858 był profesorem w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie.
Mieszkał w domu Marconich, który zbudował w Warszawie, na rogu Alej Jerozolimskich i ulicy Marszałkowskiej, dziś już nieistniejącym. Zmarł 21 lutego 1863 roku w WarszawieS. Łoza, Henryk Marconi i jego rodzina, Warszawa 1954..
Życie prywatne Poślubił córkę ogrodnika hr. Paca, Szkotkę Małgorzatę z Heitonów (1807–1884). Panna młoda była kalwinistką i niektóre ich dzieci wychowano na katolików, podczas gdy inne na kalwinistów. Razem byli rodzicami m.in.: Karola, Władysława, Leandra, Eleonory Kolberg (1832–1882), Jana (1845–1921), inżyniera, oraz Henryka (1842–1920), przemysłowca.