Na uwagę zasługuje fakt, że na całej płycie trudno jest znaleźć przebojowe kompozycje, a poszczególne piosenki są silnie osadzone w tradycji nowej fali. W 1985, rok po odejściu z grupy Dragomira Mihajlovicia (odszedł również Vdović, którego zastąpił Ivan „Firči” Fece), muzycy zostali zmuszeni do zmiany nazwy na Ekatarina Velika. Dragomir Mihajlović rościł pretensje o prawa autorskie do starszej nazwy zespołu Katarina II. W tym samym roku ukazała się druga płyta Ekatarina Velika, mająca bardziej melodyjne i przebojowe brzmienie, a w składzie pojawił się kolejny perkusista Ivan „Raka” Ranković. W 1986 roku zespół zagrał wiele entuzjastycznie przyjętych koncertów, co zaowocowało wydaniem koncertowego albumu 19LIVE86 – swoistego podsumowania pierwszego etapu działalności grupy. Wraz z końcem lat osiemdziesiątych i postępującym rozpadem Jugosławii, muzyka EKV nabierała coraz bardziej mrocznego i depresyjnego charakteru. W 1989 roku ukazał się album o proroczym (jak się później okazało) tytule Samo par godina za nas (pol. Tylko parę lat dla nas). W 1991 już po wybuchu krwawej wojny domowej w Jugosławii, muzycy nagrali najbardziej mroczny brzmieniowo album pt. Dum Dum. Był on swoistym odzwierciedleniem frustracji społecznej, panującej wówczas we wszystkich republikach kraju (stojącego u progu nadchodzących konfliktów zbrojnych).