Jednak jak się później okazało, zaprezentowanie pisuaru jako dzieła sztuki stało się jednym z bardziej radykalnych przełomów w sztuce. mały|Replika Suszarki do butelek (1914), Art Institute of Chicago W 1919 r. Duchamp sparodiował Mona Lisę poprzez dorysowanie na płótnie wąsika i bródki. Pod całością umieścił napis: L.H.O.O.Q., jako zabawę fonetyczną (litery przeczytane szybko po francusku tworzą brzmienie zbliżone do brzmienia zdania Elle a chaud au cul, co można przetłumaczyć jako Ona ma gorącą dupę).
Duchamp przedstawił zupełnie inny punkt widzenia, wynikający z krytyki dotychczasowej sztuki, bazującej na atrakcyjności wizualnej. Duchamp i jego ready-mades zostały przyjęte przez artystów, którzy tworzyli dadaizm od 1916 do 1920 r. Duchamp stał się głównym rzecznikiem dadaizmu w Stanach Zjednoczonych. Ready-made stanowiły podwaliny ruchu pop-art z lat 50. i 60. XX w., który skupiał się na kulturze masowej i jej produktach. Ready-mades miały również wpływ na sztukę konceptualną.
Przypisy
Bibliografia Piotr Szubert, Sztuka świata, Wydawnictwo Arkady, 1996, str. 109-113. Rosalind E. Krauss, Passages in Modern Sculpture, The Mit Press, str. 69-103
Kategoria:Awangarda