Występowanie Występuje w skałach magmowych (gabro, bazalt). Obecny jest również w skałach metamorficznych i osadowych. Towarzyszą mu zazwyczaj kalcyt, kwarc, hematyt, chalkopiryt, piryt, epidot, klinochlor, pirotyn, fluorapatyt, danalit oraz dolomit.
Miejsca występowania: Bogate złoża magnetytu znajdują się w Szwecji (Kiruna, Luossawara), Rosji (Ural), na Ukrainie i w USA.
W Polsce minerał ten występuje na Dolnym Śląsku: w Kowarach, w Kletnie, okolicach Szklarskiej Poręby, spotykany jest w bazaltach okolic Złotoryi i na Suwalszczyźnie, w głębokim podłożu. W okolicach Suwałk w skałach krystalicznych (anortozytach, norytach) podłoża prekambryjskiego występuje tytanomagnetyt.
Zastosowanie Jest najbogatszą i najlepszą dla przemysłu rudą żelaza.
Odłamki odmiany stalowoszarej po bębnowaniu i oprawieniu bywają używane jako kamień ozdobny.
Medycyna niekonwencjonalna W Japonii wierzono, że magnetyt łagodzi ból, leczy schorzenia szyi, ramion oraz bezsenność.
Litoterapia wykorzystuje magnetyt przy złamaniach, stłuczeniach itp. wierząc, że minerał ten zwiększa zdolność regeneracji tkanki mięśniowej i kostnej.
Zobacz też hematyt syderyt limonit goethyt ruda darniowa anomalia magnetyczna kurska anomalia magnetyczna tlenki żelaza kakoksen
Przypisy
Kategoria:Kruszce i rudy Kategoria:Tlenki i wodorotlenki (minerały) Kategoria:Żelazo