Publicznie wykonywano tylko fragmenty odpowiadające polityce nowego państwa. Od 1941 petainowcy starali się ją zastąpić pieśnią Marszałku, oto jesteśmyJacques Duclos, Mémoires, tome III p. 176 évoque la parution de l'interdiction dans le journal Le Démocrate du 18 juillet.Robert Brécy, « Frédéric Robert, la Marseillaise », Annales historiques de la Révolution française, vol. 279, no 279, 1990, p. 114-119.
Po II wojnie światowej, w konstytucji zarówno Czwartej (1946), jak i Piątej Republiki (1958), ponownie uznano Marsyliankę za hymn państwowyArtykuł 2 francuskiej konstytucji z 1958..
Słowa thumb|Marsylianka – fragment wydania z XIX w. (opracowanie na głos i klawesyn)
oryginalny tekst francuski przekład Edwarda Porębowicza na język polskiLa Marseillaise
Allons enfants de la Patrie, Le jour de gloire est arrivé. Contre nous de la tyrannie L'étendard sanglant est levé, L'étendard sanglant est levé ! Entendez-vous dans les campagnes Mugir ces féroces soldats ? Ils viennent jusque dans nos bras Égorger vos fils, vos compagnes.
Refrain: Aux armes, citoyens, Formez vos bataillons ! Marchons, marchons ! Qu'un sang impur Abreuve nos sillons.