Reprezentant Polski w 36 meczach (w latach 1960–1971), zdobywca trzech bramek – pierwszą zdobył w Szczecinie 4 września 1963 w meczu towarzyskim przeciwko Norwegii, kapitan drużyny zarówno w klubie, jak i reprezentacji. Piłkarz nazywany był często „polskim Nettą”.
Kariera trenerska to praca z młodzieżą Legii Warszawa, Hutniku Warszawa, Jagiellonii. Działacz PZPN. Od połowy 1983 roku do finałów Mistrzostw Świata w Meksyku 1986 asystent trenera reprezentacji Polski Antoniego Piechniczka (w 1985 prowadził Polskę w meczu z Czechosłowacją). Pracował jako trener za granicą – w Tunezji, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, od 1990 przez 3 miesiące był trenerem ZEA.
Został pochowany na cmentarzu Wolskim w Warszawie.
Starszy brat Zygfryda, także piłkarza, reprezentanta Polski i trenera.
Kontrowersje W 1964, po zakończeniu zasadniczej służby wojskowej, Blaut zamierzał pozostać w Legii Warszawa w ramach służby nadterminowej i odmówił powrotu do Odry Opole. W konsekwencji został objęty dwuletnią karencją (dyskwalifikacją). Kara została uchylona po przedstawieniu przez zarząd WKS Legia zaświadczenia o podjęciu przez zawodnika studiów w Wojskowej Akademii Technicznej.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1945–1962).