Występowanie gatunku w Polsce Dąb omszony w Polsce rośnie w naturze tylko w rezerwacie Bielinek nad dolną Odrą. W sąsiedztwie po niemieckiej stronie znajduje się 5 stanowisk uznawanych za antropogeniczne koło miejscowości Garz, Oderberg i Lüdersdorf. Stanowiska ta oddalone są o kilkaset kilometrów na północ od najbliższych stanowisk dębu omszonego uznawanych za naturalne. Na liście krytycznej flory Polski uznany jest za archeofit – antropofit pocysterski (w pobliżu istniał Klasztor Chorin).
Status stanowiska pozostaje niejasny. Za jego naturalnością przemawia współwystępowanie tu szeregu innych gatunków roślin i bezkręgowców kserotermicznych oddalonych od swych zwartych zasięgów, skłaniających do uznania tego miejsca za ostoję reliktowej flory kserotermicznej.
Morfologia thumb|left|Kwiaty żeńskie thumb|left|Kwiatostany męskie thumb|left|Omszony pęd i spód liści thumb|left|Owoce Pokrój Drzewo osiągające do 25 m wysokości, ale często mniej, może też wyrastać w formie wysokiego krzewu. Korona jest nieregularna, nieforemna. Pień pokryty jest korowiną szarobrunatną, spękaną. Pędy Młode gałązki i pączki są gęsto i miękko owłosione. Liście Ustawione skrętolegle. Ogonek liściowy od 5 do 12 mm długości u nasady z szybko odpadającymi równowąskolancetowatymi przylistkami.