W 1764 roku na sejmie koronacyjnym wyznaczony do komisji do compositio inter status.
I rozbiór Polski w 1772 spowodował, że majątki Czartoryskich trafiły pod berła wszystkich trzech zaborców; Szkłów, przynoszący 300 tysięcy złotych dochodu rocznie został skonfiskowany za to, że August nie złożył w przepisanym terminie hołdu Katarzynie II. Dopiero potem upoważnił syna, aby zrobił to w jego imieniu.
Ostatnią próbą wywarcia wpływu na politykę przez Augusta Czartoryskiego była propozycja ofiarowania korony polskiej arcyksięciu austriackiemu Maksymilianowi latem 1774, ponowiona w 1776. Mając z czasów młodzieńczych korzystne nastawienie do Austrii usiłował ratować sprawę polską przy pomocy władcy zajmującego tron wiedeński.
Spadek polityczny Familii August pozostawił Stanisławowi Lubomirskiemu i Ignacemu Potockiemu, natomiast majątek, szacowany na ponad sto milionów złotych – swym dzieciom: księciu Adamowi 60, a księżnej Izabeli – 45 milionów złotych.
Pochowany w kościele św. Krzyża w Warszawie.
Odznaczenia Był od 1716 Kawalerem Maltańskim, od 23 lipca 1731 kawalerem polskiego Orderu Orła Białego, od 1734 bawarskiego Orderu św. Huberta, od 1736 saskiego Orderu św. Henryka, od 1747 rosyjskiego Orderu św. Andrzeja, od 1765 polskiego Orderu św.