Jest to najbardziej aktywny obszar gwiazdotwórczy w całej Grupie Lokalnej. W centrum mgławicy znajduje się młoda gromada masywnych gwiazd skatalogowana jako R136. To właśnie intensywne promieniowanie i silny wiatr pochodzące z tej gromady tworzą poświatę mgławicy oraz kształtują jej włókna. Znajdujący się w mgławicy gaz poprzez owe wiatry oraz wybuchy supernowych został podgrzany do temperatury milionów stopni, stając się źródłem promieniowania rentgenowskiego.
Mgławica Tarantula zawiera także inne młode gromady gwiazd, jak również ciemne obłoki, rozciągnięte i postrzępione włókna gazu, zwarte mgławice emisyjne, niemal sferyczne pozostałości po supernowych oraz superbąble otaczające gorące gwiazdy. Na obrzeżach mgławicy znajduje się w niej również najbliższa od czasów odkrycia teleskopu supernowa – SN 1987A.
Zobacz też Hodge 301 – gromada gwiazd w Mgławicy Tarantula
Przypisy
Linki zewnętrzne
30 Doradus na HubbleSite
Kategoria:Gwiazdozbiór Złotej Ryby Kategoria:Mgławice emisyjne Kategoria:Wielki Obłok Magellana Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1751 103 2070 Kategoria:Obszary H II