BTR-D () – radziecki transporter opancerzony przeznaczony dla wojsk powietrznodesantowych.
Historia W 1969 roku do uzbrojenia radzieckich wojsk powietrznodesantowych wprowadzono bojowy wóz piechoty BMD-1. Największą wadą tego wozu był mały przedział desantowy mieszczący zaledwie trzech żołnierzy. Dlatego na początku lat 70. w biurze konstrukcyjnym Wołgogradzkiej Fabryki Traktorów rozpoczęto prace nad transporterem opancerzonym opartym na konstrukcji BMD-1. Nowy pojazd pozbawiono wieży z uzbrojeniem i wyposażono w wydłużony kadłub z sześcioma parami kół jezdnych. Z BMD-1 wykorzystano niezmieniony przedział napędowy, silnik i układ przeniesienia mocy.
Produkcję BTR-D rozpoczęto w 1979 roku i wkrótce podwozie tego pojazdu stało się podstawą do opracowania kilku innych pojazdów desantu: BREM-D – wóz zabezpieczenia technicznego dla oddziałów powietrznodesantowych wyposażony w składany dźwig i zestaw narzędzi umożliwiający polowe naprawy wozów BTR-D/BMD (produkowany od 1984 roku) wersja nosiciela systemu 478 Malachit którego głównym elementem jest bezzałogowy samolot "Pszczoła" (wyprodukowany w krótkiej serii). BTR-RD Robot – niszczyciel czołgów z dwoma wyrzutniami ppk 9M111 Fagot lub 9M113 Konkurs 1V118 Reostat/1V119 Spektr – wóz dowodzenia artylerią 2S9 Nona – 120 mm moździerz samobieżny BMD-KSzM – wóz dowodzenia