Nowy karabin maszynowy powstał w Manufacture Nationale d’Armes de Chatellerault (MAC). Podobnie jak MG 42 był to uniwersalny karabin maszynowy. Z MG 42 zapożyczono także taśmę Gurt 34. Została ona przez francuzów zmodyfikowana i w rezultacie z taśmy segmentowej zmieniła się w rozsypną. Z Browninga M1919 wykorzystano podstawę trójnożną M2. Nowy karabin maszynowy strzelał standardową francuską amunicją 7,5 × 54 mm. Nowa broń została przyjęta do uzbrojenia w 1952 roku jako AAT M52.

AAT M52 był dostarczany armii francuskiej w kilku wersjach: jako rkm – z lufą lekką, dwójnogiem i podporą tylca jako ckm – z lufą ciężką i podstawą trójnożną M2 jako broń pokładowa – montowany zewnętrznie (bez kolby), lub sprzężona (bez kolby z elektrospustem)

W następnych latach powstała wersja eksportowa kalibru 7,62 × 51 mm NATO oznaczona NF-1. Ma ona większą szybkostrzelność teoretyczną (900 strz./min) i może być zasilana ze standardowej taśmy rozsypnej NATO M13 (lub odpowiednio zmodyfikowanej taśmy francuskiej). Zmienił się także producent broni ponieważ produkcję AAT M52 przeniesiono do zakładów Manufacture Nationale d’Armes de Tulle (MAT) (obecnie część koncernu GIAT).