Sukces filmu (zdobył kilka nagród) i jego popularność w końcu jednak zyskała autorowi przychylność decydentów „Mosfilmu” i wydali oni zgodę na jego upragniony film historyczny. Projekt nigdy jednak nie został zrealizowany z powodu przedwczesnej śmierci Szukszyna.
Plenery Za plenery filmu posłużyła wieś Sadowaja w obwodzie wołogodzkim oraz okoliczne wsie, gdzie Szukszyn trafił za sprawą kierowcy lokalnego komitetu partii, przydzielonego mu do poszukiwań. Reżyser wykorzystał również w filmie jej mieszkańców jako statystów. Rolę matki głównego bohatera zagrała prosta kobieta Jefimija Bystrowa, również mieszkanka wsi.
Pierwsze sceny filmu (pobyt Prokudina w zakładzie karnym) były kręcone w kolonii karnej FKU IK-5 w obwodzie wołogodzkim, z udziałem autentycznych więźniów w niej osadzonych.
Odbiór Oficjalna premiera filmu w ZSRR miała miejsce 25 marca 1974 roku. Wcześniej, 2 lutego 1974, odbyła się jego prapremiera, w której uczestniczył zwolniony ze szpitala sam Szukszyn. Obraz od razu stał się hitem kasowym z oglądalnością ponad 62 mln widzów. Był najchętniej oglądanym filmem w kinach radzieckich w 1974 roku. Wysoką oglądalność zawdzięczał między innymi widzom, którzy obejrzeli film kilkakrotnie.