Visser wskazuje, że we wsi Mas są obecni użytkownicy języków geser-gorom, muna i jawajskiego, a wiele osób rozumie sąsiedni język uruangnirin.
Sama społeczność preferuje terminy Kalamang lempuang (jako określenie wyspy) i Kalamang-mang (jako określenie języka). Obie nazwy są skracane do postaci Kalamang. Nazwa Karas była spotykana w literaturze lingwistycznej, ale jest niejednoznaczna; określa bowiem grupę trzech wysp, gdzie używany jest również niespokrewniony język uruangnirin (faur, tubiruasa). Kalamang bywa też określany jako „karas laut”, w celu odróżnienia go od tego drugiego języka („karas darat”). Karas Laut to alternatywna nazwa wyspy Kalamang, sporadycznie używana w języku indonezyjskim (dwie mniejsze są nazywane Karas Darat).
Lokalny malajski papuaski (bliski odmianie ambońskiej) to dominujący środek komunikacji w sferach życia codziennego (na poziomie regionalnym). Standardowy indonezyjski jest natomiast wykorzystywany w edukacji, środkach masowego przekazu i administracji. W słownictwie kalamang występują zapożyczenia z malajskiego/indonezyjskiego i innych (bliżej niesprecyzowanych) źródeł austronezyjskich. Malajski stanowi istotne źródło najnowszych pożyczek leksykalnych.