Antoni Bednarczyk).
Podczas pobytu w Krakowie – od 1878 roku – poświęcił się pracy dekoratora teatralnego (dekoracje malował już wcześniej, podczas występów w teatrach prowincjonalnych). Kontynuował studia malarskie u Jana Matejki, za namową którego wyjechał na studia do Paryża (gdzie kształcił się pod kierunkiem Jean-Baptiste’a Lavastre’a) oraz do Monachium, Berlina i Wiednia. Do Polski Jasieński powrócił w 1883 roku i otrzymał stanowisko głównego mechanika Warszawskich Teatrów Rządowych, na którym pracował do 1897 roku, m.in. kierując modernizacją urządzeń scenicznych teatru. Lata 1897–1908 spędził we Lwowie, gdzie został zaangażowany do tworzenia dekoracji dla budującego się teatru, dla którego wykonał ok. 25 000 m² dekoracji. Po jego otwarciu objął stanowisko inspektora teatru. W tym okresie malował również dekoracje dla teatrów krakowskich.
Od początku 1909 roku został ponownie zaangażowany do WTR na stanowisko inspektora technicznego. W gmachu Teatru Wielkiego otworzył pracownię dekoratorską, tworzącą na potrzeby dramatu oraz opery. W grudniu 1922 roku obchodził jubileusz 40-lecia pracy artystycznej. Wkrótce potem odszedł na emeryturę. Był członkiem zasłużonym ZASP.