W 1954 roku zatwierdzono harmonogram budowy, zgodnie z którym wszystkie okręty miały być oddane do służby w 1959 roku. W 1955 roku zatwierdzono plany nowych okrętów. Przedłużająca się budowa sprawiła, że „Blake” wszedł do służby dopiero w 1961 roku.
Pierwotnie uzbrojenie główne okrętu stanowiły cztery armaty uniwersalne kalibru 152 mm w dwóch wieżach dwudziałowych, na dziobie i rufie. Armaty 152 mm Mk N 5 miały teoretyczną szybkostrzelność 20 strz./min, praktycznie do 15. Długość lufy wynosiła 50 kalibrów (L/50). Zasięg maksymalny wynosił 22 850 m. Kąt podniesienia do 78,5° umożliwiał strzelanie przeciwlotnicze. Strzelały one pociskami o masie 55,85 kg. Uzbrojenie uzupełniało sześć armat przeciwlotniczych 76 mm w trzech wieżach dwudziałowych: na dziobie w superpozycji i na śródokręciu, za drugim kominem, na każdej z burt.