W źródłach pozabiblijnych Niewiele wiadomo o jego dalszej działalności. Był uważany za oblubieńca z Kany Galilejskiej, a także za drugiego biskupa Jerozolimy. Ponadto przypisywano mu działalność w Persji, Palestynie i Mezopotamii. Według Hieronima ze Strydonu ewangelizował w Edessie, a Paulin z Noli umieszcza go w Libii. Wenancjusz Fortunat i Pseudo-Abdiasz twierdzili, że działał razem z Szymonem w Persji.
Według Księgi Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa przez Bartłomieja Apostoła był synem bądź uczniem Bartłomieja. Greckie apokryfy Dzieje Tadeusza i Nauka Addaja informują o działalności w Edessie i Fenicji, a śmierć Judy miała nastąpić w Bejrucie. Armeńska wersja tego apokryfu umieszcza działalność apostoła w Armenii. W łacińskim Męczeństwie Szymona i Judy znajduje się informacja o działalności w Persji. Legenda Edeska, której fragment pojawia się u Euzebiusza z Cezarei mówi o wysłaniu jednego z apostołów (być może Judy) do Edessy, gdzie miało miejsce uzdrowienie króla Abgara V.
Zmarł ok. 44 albo ok. 80 roku.
Relikwie Judy znajdują się w bazylice św. Piotra w Rzymie.
List Judy