Nie stroni od ludzi i jest pospolita w pobliżu siedzib ludzkich. Żywi się głównie stawonogami i ich larwami wygrzebywanymi z gruntu i odchodów, ale łapie również owady latające i zbiera pasożyty z bydła. Poza sezonem lęgowym żeruje stadnie. Wykazuje szereg zachowań społecznych, w tym zabawę, wzajemne czyszczenie piór, karmienie się i wspólne gniazdowanie. Podczas żerowania niektóre osobniki pełnią role strażników i ostrzegają inne przed niebezpieczeństwem.
Głos Jak większość gatunków krukowatych jest ptakiem bardzo głośnym, szczególnie podczas żerowania. Jego podstawowe zawołanie zostało opisane jako pojedyncze, metaliczne „kedż”. Podczas lotu często wykrzykuje nosowe, szybkie „kerr kerr kerr”. Chociaż są to najczęstsze wokalizacje, znanych jest kilka innych. Dorosłe osobniki podczas wzajemnego przeczesywania piór wydają metaliczne „kau, kau, kau”. Żerujące ptaki wołają „hał, hał, hał”, pojedyncze ciche „kuak” i miękkie, powtarzane „gał”. Wiadomo, że podczas budowania gniazda wydaje niski dźwięk „keh”, a dorosłe osobniki wydają głębokie „łał”, pocierając o siebie dzioby.