Osobniki z zachodnich USA wędrują przez zachodni Meksyk, docierają aż do Kostaryki. Zagubione osobniki docierają do Kolumbii Brytyjskiej i Nowej Fundlandii. Przygodne obserwacje pochodzą między innymi z Islandii i Azorów.
Ekologia i zachowanie thumb|Osobnik sfotografowany w Toronto Bąki małe w Ameryce Północnej przeważnie zamieszkują słodkowodne tereny podmokłe ze strzałką (Sagittaria), trzciną pospolitą (Phragmites australis), pałkami (Typha), turzycami (Carex), sitowiem (Scirpus) czy innymi ciborowatymi, w tym kłocią (Cladium), oczeretem (Schoenoplectus) i sitowcem (Bolboschoenus), porastającymi brzegi jezior, stawów, rzek i kanałów. Pojawiają się również na słonawych lub słonych mokradłach, szczególnie podczas wędrówek lub na zimowiskach. Przedstawiciele I. e. pullus i I. e. erythromelas występują też na namorzynach. Zasięg I. e. pullus obejmuje głównie ujścia rzek. Bąki małe odwiedzają także środowiska znacząco zmienione działalnością człowieka. Występują od poziomu morza do 3100 m n.p.m. w Ameryce Południowej.