W okresie dwudziestolecia międzywojennego udzielał się społecznie. Był działaczem Związku Strzeleckiego, gdzie w 1933 piastował stanowisko prezesa, a w 1935 wiceprezesa Okręgu nr 1, zaś w 1939 był Komendantem Powiatu Grodzkiego Warszawa Południe w stopniu starszego kompana. Ponadto był członkiem Związku Legionistów Polskich.
Po wybuchu II wojny światowej brał udział w obronie Warszawy. Zmarł 10 kwietnia 1942. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w kw. 310/5/5, grobie rodziny Pietrzaków.
Władysław Kotarbiński 6 sierpnia 1928 w parafii św. Aleksandra w Warszawie wziął ślub z Jadwigą Teodozją Pietrzak (1897–1939) z Mogielnicy, urzędniczką warszawską. W chwili ślubu mieszkał przy ulicy Filtrowej, w domu o numerze hipotecznym nr 7341.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7198 – 17 maja 1922. Krzyż Niepodległości – 25 lipca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”, jako Włodzimierz Kotarbiński. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 – 27 maja 1929