W tymże samym roku Góra przystąpiła do konfederacji miast księstwa głogowskiego utworzonej przeciw bandytom, złodziejom i innym przestępcom. 1329 – ówczesny właściciel Góry książę Jan ścinawski przekazał swoje księstwo w lenno królowi Czech Janowi Luksemburczykowi. Od tego czasu Góra jeszcze wielokrotnie będzie zmieniała właściciela. 1343 – z tego roku pochodzi pierwsza wiadomość o istnieniu w Górze szkoły parafialnej. 1375 – miasto zostało podzielone na dwie części. Jedna z nich należała do króla Czech Wacława, a druga do książąt głogowskich i żagańskich. 1389 – w Górze funkcjonowały 4 cechy rzemieślnicze: sukienników, rzeźników, szewców i piekarzy. 1404 – miasto stało się lennem, a następnie własnością książąt cieszyńskich. 1457 – pierwszy z wielkich pożarów miasta, w wyniku którego Góra została praktycznie całkowicie zniszczona. 1458 – książę Włodko nadał zakonowi franciszkanów grunty we wsi Kajęcin – z przeznaczeniem na klasztor. 1478 – kolejny pożar, w odbudowywanym mieście ocalało tylko 40 domów, kościół i młyn. 1480 – walki o miasto i księstwo głogowskie pomiędzy Janem Żagańskim a Małgorzatą Cylejską, wdową po Władysławie głogowskim, do którego Góra od 1442 należała. 1491 – właścicielem Góry jest Jan Olbracht, późniejszy król Polski. 1499 – namiestnikiem na Śląsku i w księstwie głogowskim jest Zygmunt,