Rodzina przechowywała tradycje wysokiej kultury muzycznej. Emma wcześnie zaczęła pobierać lekcje gry na pianinie pod kierunkiem swej matki. Ćwiczyła, używając rodzinnego pianina, jednego z zaledwie trzech przywiezionych do Utah przez zasiedlających ten obszar świętych w dniach ostatnich. Kształciła się następnie w zakresie gry na fortepianie w konserwatorium w Cincinnati. Po powrocie do Utah podjęła studia na wydziale muzyki Uniwersytetu Utah, które ukończyła w 1898. Została następnie zatrudniona jako nauczycielka w Madison Elementary School w Utah. Poza muzyką parała się także poezją, a kilka jej utworów opublikowano w kościelnej prasie.
Znajomość z Davidem O. McKayem David O. McKay nie był pierwszym mężczyzną, z którym spotykała się Emma. Zgodnie ze wspomnieniami Jeanetty McKay Morrell pierwotnie zaręczona była z pewnym młodym przedsiębiorcą. David zaczął jej okazywać zainteresowanie na krótko przed udaniem się na służbę misyjną do Szkocji w 1897. Przyszła para prowadziła ożywioną korespondencję między sierpniem 1897 a marcem 1898. Została ona jednak później gwałtownie przerwana na rok, aż do marca 1899. Nie da się ustalić jednoznacznej przyczyny tej luki, choć zdaje się, że wpływ na nią mogły mieć zmiany w życiu Emmy, w tym nagła śmierć matki w sierpniu 1897.