W praktyce po szarży, czyli powaleniu zawodnika niosącego piłkę, który musi natychmiast odłożyć piłkę na ziemię, jego partnerzy starają się jak najszybciej utworzyć nad piłką barierę uniemożliwiającą przeciwnikom jej podniesienie, łącząc się ze sobą. Zawodnicy drużyny przeciwnej z kolei łączą się z obrońcami i próbują ich przepchnąć tak, aby przejść nad piłką, dzięki czemu znajdzie się ona po ich stronie. Zawodnicy w rucku nie mogą podnosić piłki, a jedynie zagrywać ją stopami, natomiast kolejny gracz drużyny (zwykle jest to łącznik młyna) podnosi piłkę spod ich stóp lub wychodzącą z rucka i podaje do partnerów. Zawodnik ten w praktyce kieruje ruckiem, dyrygując swoimi partnerami uczestniczącymi w tej formacji. Jedną z możliwych taktyk rozegrania piłki wygranej w rucku jest zamiast podania tzw. pick-and-go polegające na tym, że zawodnik podnoszący piłkę nie podaje jej do partnerów, a próbuje samemu przedrzeć się przez linię obrony z piłką w rękach
Z uwagi na ograniczoną liczbę zawodników na boisku, w odmianie rugby 7 rucki pojawiają się na boisku rzadziej.