1 października 1924 został przeniesiony do 17 Pułku Artylerii Polowej w Gnieźnie. W grudniu 1925 powierzono mu obowiązki kwatermistrza pułku. 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 17. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W listopadzie tego roku został przesunięty na stanowisko dowódcy III dywizjonu. 1 maja 1929 został przeniesiony do Dowództwa 4 Grupy Artylerii na stanowisko I oficera sztabu. 2 lutego 1932 został przeniesiony do 19 Pułku Artylerii Lekkiej w Nowej Wilejce na stanowisko dowódcy III dywizjonu detaszowanego w Lidzie. 24 stycznia 1934 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 5. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 2 kwietnia tego roku został przeniesiony z garnizonu Lida do garnizonu Nowa Wilejka na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W lutym 1936 został przeniesiony do 8 Pułku Artylerii Ciężkiej w Toruniu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku (w 1938 zajmowane przez niego stanowisko przemianowano na I zastępcę dowódcy pułku). 2 czerwca 1939 został przeniesiony do Komendy Obozu Ćwiczeń Leśna na stanowisko komendanta garnizonu i jednocześnie polskiego komendanta Legionu Czechów i Słowaków. 19 września 1939 przekroczył granicę z Węgrami i został internowany.