Funkcja operatora sprowadza się do precyzyjnego ustawienia celownika i utrzymywania go na celu przez cały czas lotu pocisku.
W przypadku pocisków trzeciej generacji (LACLOS) zadaniem operatora jest wykrycie celu, wycelowania i odpalenie pocisku, który wyposażony w odpowiednie czujniki automatycznie naprowadza się na cel i niszczy go. Obowiązuje zasada „wyceluj, odpal i zapomnij”. W tej generacji wyróżnia się dwie grupy pocisków. Pierwszą stanowią pociski naprowadzane wiązką laserową, wymagające ciągłego oświetlania celu promieniowaniem laserowym. Wystrzelony pocisk przechwytuje promienie odbite od celu i na tej podstawie leci do celu. W tym wypadku ciągle jeszcze występuje konieczność stałego opromieniowywania celu. Pociski drugiej grupy to pociski poszukujące, wyposażone w głowice samonaprowadzające się, pracujące na podczerwień lub na falach milimetrowych. Działanie głównie typu pasywnego jest oparte na pomiarze kontrastów temperatury między metalowym celem a jego tłem.
Środki obrony przed ppk stosowanie pancerza wielowarstwowego lub pancerza reaktywnego, urządzenia zakłócające (np. rosyjska Sztora, polski Obra-3) systemy obrony aktywnej (np. rosyjski Drozd lub Arena, izraelski TROPHY).
Pociski wystrzeliwane z granatników przeciwpancernych (jak np. Bazooka), nie są zaliczane do ppk ze względu na brak systemu naprowadzania.
Przypisy
Bibliografia