Późniejsze badanie tych dwóch syntypów lub ich udostępnionych zdjęć wskazuje, że okaz z Metzu również nie miał w pełni dorosłego upierzenia.
Obecnie (2021) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) umieszcza modrolotkę małą w rodzaju Cyanoramphus pod tą samą nazwą, zachowując jej status jako gatunku. Podobnie poczynili autorzy HBW, Clements Checklist of Birds of the World (2019) i listy ptaków świata opracowywanej we współpracy BirdLife International z autorami HBW (5. wersja online: grudzień 2020), autorzy Kompletnej listy ptaków świata (2023) oraz listy wydawanej przez Ornithological Society of New Zealand. Nie zawsze uznawana jest za gatunek monotypowy; niektórzy jako podgatunek modrolotki małej wymieniają modrolotkę złotawą (C. (m.) hochstetteri). Między innymi IOC uznaje ją za osobny gatunek. Gdzie indziej uchodzi za podgatunek modrolotki czerwonoczelnej (C. novaezelandiae), na przykład w Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds, lub włączana jest do C. novaezelandiae erythrotis, jak w Vanished and Vanishing Parrots (2018). Inni znów sugerują podniesienie jej do rangi gatunku na podstawie wyników badań filogenetycznych.