4 kaliber 254 mm, 8 kaliber 229 mm. Stanowiska dział większego kalibru, po dwa w przedniej i tylnej części okrętu, znajdowały się w ukośnym wycięciu burty, przez co zwiększony został możliwy kąt ostrzału w płaszczyźnie poziomej. Na pokładzie okrętu znajdowało się łącznie 14 małych jednostek pływających różnego typu i przeznaczenia. Największe z nich to dwa wykonane ze stali kutry torpedowe o długości 19,8 m, uzbrojone w dwie torpedy każdy, obsługiwane przez dziesięcioosobową załogę. Prędkość kutrów była większa od krążownika i wynosiła 16 węzłów. Jako uzbrojenie dodatkowe na okręcie znajdowało się poza karabinami m.in. 200 szabel i 30 toporków przeznaczonych do abordażu.
Budowa okrętu rozpoczęła się 2 listopada 1874 roku w stoczni Randolph John Elder & Co w Glasgow. Wodowanie miało miejsce 4 listopada 1876 roku. Podczas prób morskich w lutym 1878 roku, gdzie testowano prędkość maksymalną okrętu, urwaniu uległa jedna z łopat śruby napędowej.
Służba HMS „Nelson” wszedł do służby 26 lipca 1881 roku. Okręt został przydzielony do sił brytyjskich stacjonujących w rejonie Australii.