Geneza mały|150px|Biały Krzyż stał się symbolem gorzowskiej walki o „Solidarność” i wolną Polskę Na terenie Gorzowa Wielkopolskiego już od początku stanu wojennego dochodziło do akcji wymierzonych przeciwko władzy. Oprócz strajków w zakładach pracy (np. w Zakładach Mechanicznych „Ursus”) prowadzono takie działania jak kolportowanie ulotek antypartyjnych oraz malowanie antyrządowych napisów w miejscach publicznych. Oprócz tego organizowano wsparcie materialne dla internowanych działaczy opozycji, w co zaangażowane były lokalne parafie, w tym parafia Katedry wniebowzięcia NMP, gdzie w intencji internowanych organizowane były msze i demonstracje.
Szczególną rolę w tamtych miesiącach odgrywał biały krzyż (nazywany też „Krzyżem Solidarności”), znajdujący się przed katedrą. Wykonany on został przez gorzowskich pracowników zakładów i 1 maja 1981 roku stanowił element polowego ołtarza, a później umiejscowiony przed katedrą służył przy mszach polowych, a także jako miejsce wyrażania wsparcia dla opozycjonistów. W trakcie stanu wojennego wielu ludzi składało pod nim kwiaty, zapalało świece oraz zostawiało karteczki z takimi napisami jak „Solidarność żyje”.