Kłos męski walcowaty, osadzony jest na krótkiej szypule (występuje przerwa między nim a kłoskami żeńskimi). Kłoski żeńskie drobne, kulistawe do walcowatych, rzadko skupione, zwykle nieco luźne, zwłaszcza najniższy bywa oddalony od pozostałych i osadzony na szypule. Cały kwiatostan złożony wsparty jest podsadką dłuższą od niego lub podobną długością, pochwiastą. Kwiaty żeńskie i później owoce wsparte są przysadkami jasnobrązowymi, z jaśniejszym grzbietem, zaostrzonymi. Owoce Pęcherzyki o długości 3–4 mm, z czego dzióbek ma do 1 mm. Gatunki podobne Inne gatunki z sekcji Ceratocystis – w Europie Środkowej: turzyca żółta C. flava, turzyca łuszczkowata C. lepidocarpa, turzyca Oedera C. oederi, turzyca Hosta C. hostiana. Rośliny te zwykle mają łodygi wyraźnie wyższe (poza turzycą Oedera, która ma łodygi zwykle proste, a nie łukowate), w przypadku turzycy żółtej kanciaste. Turzyca łuszczkowata wyróżnia się osadzeniem kwiatostanu męskiego na szypule długości 1 cm lub dłuższej, podczas gdy pozostałe gatunki mają ten kłos siedzący. Turzyca Hosta wyróżnia się kłoskami żeńskimi wydłużonymi i ciemnobrązowymi przysadkami.
Biologia i ekologia Turzyca drobna jest byliną kwitnącą w czerwcu, owocującą do sierpnia. Rośnie w miejscach wilgotnych na różnych siedliskach: na łąkach, torfowiskach, w lasach, poza tym na brzegach wód – nad rowami, stawami i ciekami.
Przypisy
Kategoria:Ciborowate