Morfologia lewo|mały|Szkielet bezpłucnika srebrzystego Płaz średniej wielkości; długość ciała do 17 cm, samica zwykle większa od samca. Ciało jest granatowoczarne. Na ciele występuje żółto-biała pstrokacizna. Ogon jaśniejszy od tułowia i grzbietu, zwykle szarawy i walcowaty. Duże wyłupiaste oczy. Samiec w okresie godowym ma żółte podgardle i brodę.
Ekologia i zachowanie mały|Płaz wśród podszycia|lewo Bezpłucnik srebrzysty odżywia się tym co inne bezpłucnikowate, owadami i pająkami.
Gdy jest zagrożony, wydziela duże ilości śluzu ze specjalnych gruczołów, mogącego spowodować zadławienie się drapieżnika. Szponiaste, koty lub lisy często więc omijają bezpłucnika srebrzystego.
Mniejszy samiec w okresie godowym ma żółte podgardle, które ma uwodzić większą partnerkę. Po godach samica składa od 6 do 35 ziaren skrzeku w październiku. Następnie będzie go chronić przez najbliższe kilka miesięcy (co jest rzadkością wśród płazów), tzn. będzie go oczyszczać i ocieplać. Jeśli coś zagrozi jajom, samica pochyla głowę i macha ogonem. Naukowcy odkryli, że jaja pozostawione same sobie nie rozwijają się i zarodki powoli obumierają. Nie występuje stadium kijanki, młode dojrzewają po 3 latach.
P. glutinosus krzyżuje się z P.