Budowę pierwszej, prototypowej jednostki nowo powstałego projektu 719 rozpoczęto w 1969 roku w Stoczni Marynarki Wojennej, natomiast wcielenie jej do służby planowano na 1970 rok. Nowe okręty określono typem Marabut, który był taki sam jak nazwa kodowa NATO. Z powodu przeciągających się prób okręt wcielono do służby włącznie z dwoma seryjnymi kutrami 9 marca 1975 roku. Wszystkie trzy jednostki weszły w skład 2. Brygady Okrętów Desantowych. Okręty te pełniły oprócz roli doświadczalnej także zadania stawiane przed kutrami desantowymi w Marynarce Wojennej. W czerwcu 1975 roku wszystkie trzy okręty uczestniczyły w ćwiczeniach o kryptonimie Posejdon-75. Dosyć szybko okazało się, że zastosowany materiał kadłuba nie sprawdzał się przy okrętach desantowych – kadłub ulegał licznym uszkodzeniom w czasie eksploatacji. W lipcu 1982 roku stworzono listę wszystkich usterek okrętów typu Marabut oraz wprowadzono ograniczenia w ich dalszej eksploatacji. Wśród usterek wymieniano m.in. pękanie poszycia kadłuba, liczne jego odkształcenia, przecieki wody do płóz (co powodowało przechyły wynoszące 12°), a także luzowanie się śrub oraz problemy z rampą desantową.