Po śmierci męża została właścicielką dóbr Wysuczka. Około 1880 napisał do niej dotąd nieznany daleki krewny jej męża Tadeusz Czarkowski ze Lwowa, mając na celu wystaranie u niej posady dla swojego brata Antoniego. Czarkowska dała Antoniemu posadę w swoich dobrach w Wołkowcach oraz opłaciła naukę w szkole leśnej. Po nawiązaniu znajomości drogą listowną od końca grudnia 1880 do stycznia 1881 gościła w Paryżu obu braci i udzieliła im wsparcia finansowego. Od tego czasu do końca jej życia Tadeusz utrzymywał z nią stały kontakt listowny, a ona wspierała jego rodzinę materialnie, zaś jego samego poprzez swoje znajomości protegowała w zakresie jego służby rządowej. Mając na względzie korzystniejsze opodatkowanie przy dziedziczeniu przeprowadzono legalizację dotychczasowego stanu, 21 lipca 1887 w Salzburgu Tadeusz Czarkowski został prawnie adoptowany przez Marię Czarkowską i od tego czasu określany jako jej syn przybrany. W związku z tym spełnił obowiązek warunkowany przez Golejewską w postaci dołączenia do swojego nazwiska rodowego nazwiska rodowego Marii Czarkowskiej tj. Golejewski. Za zgodą cesarza Franciszka Józefa utworzyła Ordynację Wysucką (zwaną też ordynacją imienia Czarkowskich Golejewskich).